%3Aformat(png)&w=3840&q=90)
Met Aan het einde van de oorlog schreef Bert Natter een indringende roman over één etmaal in april 1945. Wanneer de zoon van een kampcommandant verdwijnt, ontspint zich een verhaal waarin eenendertig stemmen de gruwel, verwarring en morele ontwrichting van de oorlog zichtbaar maken. De roman werd bekroond met de Libris Literatuur Prijs 2026.
20 april 1945. Het einde van de Tweede Wereldoorlog is nabij en de Russische troepen rukken op. In en rond een concentratiekamp wordt koortsachtig gezocht naar de verdwenen zoon van de plaatsvervangende kampcommandant. Terwijl de tijd verstrijkt, verschuift het perspectief voortdurend: van daders naar slachtoffers, van omstanders naar gevangenen.
Bert Natter vertelt ons hoe hij een stemmenkoor van eenendertig personages componeerde en historische documentatie omzette in een meeslepende, bijna filmische roman. Hoe schrijf je fictie over de Holocaust? Hoe wek je personages tot leven zonder hun daden te vergoelijken? En hoe kan een roman ons anders laten kijken naar een geschiedenis die we menen te kennen?
Een gesprek over historische verbeelding, literaire verantwoordelijkheid en de moeilijke keuzes die mensen maken wanneer iedere menselijke zekerheid is verdwenen.
Bert Natter debuteerde in 2008 met de roman Begeerte heeft ons aangeraakt, die werd bekroond met de Selexyz Debuutprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In 2015 verschenen Remington (longlist Libris Literatuur Prijs) en Goldberg (shortlist ECI Literatuurprijs), in 2018 gevolgd door Ze zullen denken dat we engelen zijn. In 2022 publiceerde hij het literaire non-fictieboek Leven met Lidewij. Met Aan het einde van de oorlog won Natter naast de Libris Literatuurprijs ook de Confituur boekhandelsprijs.