Karl De Rycke signeert

Karl De Rycke (°1976) is historicus, journalist en verhalenbewaker. Al bijna vijfentwintig jaar schrijft hij over de wereld zoals ze is, maar met Gevangene 17683 schrijft hij voor het eerst over de wereld zoals zijn grootvader die heeft beleefd. Na zijn non‑fictieboek Bergaf Bergop – Hoe long covid mijn leven op pauze zet (2023) vervult hij eindelijk een jeugddroom: een roman bouwen op de oorlogsverhalen van zijn bompa Karel. Dertig jaar lang droeg hij dat plan met zich mee; nu is het werkelijkheid geworden — én wat voor één.

In 2025 werd Gevangene 17683 bekroond met de StoryLand Award voor Beste Roman, een erkenning die het boek meteen naar de bestsellerlijsten katapulteerde. Lezers, recensenten en boekhandelaars roemen het werk om zijn authenticiteit, emotionele kracht en historische precisie.

Een verhaal dat begint op de laatste dag van de oorlog

De roman opent op 28 april 1945, de dag waarop de Tweede Wereldoorlog voor de 25‑jarige Belgische korporaal Karel eindigt — niet triomfantelijk, maar met een wanhopige vluchtpoging door het Duitse Ertsgebergte. Het is de laatste dag van vijf jaar vol geweld, ontbering, kameraadschap, liefde en verlies. Een dag die bloedig zou worden, en die Karel nooit meer zou vergeten.

Karl De Rycke laat zijn grootvader zelf vertellen. In de eerste persoon enkelvoud reconstrueert Karel hoe hij in mei 1940 vocht aan het Schipdonkkanaal, hoe hij krijgsgevangene werd in Stalag XVII B, en hoe hij daar veranderde in nummer 17683 — siebzehn sechs dreiundachtzig. Menselijkheid was er een vergeten luxe. Tot hij in een wapenfabriek in Oost‑Duitsland terechtkwam, waar hij tot de laatste oorlogsweken dwangarbeid verrichtte. En tot hij, samen met enkele makkers, besloot te ontsnappen.

Wat De Rycke beschrijft, is geworteld in echte gebeurtenissen. Maar hij maakt er geen droge geschiedschrijving van. Hij giet er een laag fictie overheen, zorgvuldig en respectvol, zodat het verhaal niet alleen klopt, maar ook ademt.

Een klein moment van helderheid, een groot verhaal dat openbreekt

Bijna tachtig jaar later begint de roman in een rustoord in Oudenaarde. Karl bezoekt zijn dementerende grootvader, die hem niet meer herkent en niet weet dat hij 98 wordt. Tot Karl hem foto’s toont van hun dagtrip naar het RAF‑museum in Londen. Plots trekt de mist op. Bompa Karel krijgt een helder moment en onthult dat hij zijn volledige wedervaren heeft neergeschreven — inclusief de waarheid achter een internationaal mysterie dat hij bijna acht decennia heeft verzwegen.

Die scène vormt het emotionele hart van het boek: een klein, broos moment waarin verleden en heden elkaar raken, en waarin een man die zijn herinneringen dreigt te verliezen ze nog één keer terugvindt.

Historische nauwkeurigheid met literaire kracht

Als historicus en journalist was het voor De Rycke een must om het verhaal zo correct mogelijk te verankeren. In het Nawoord legt hij uit waar de grens ligt tussen feiten en fictie, welke bronnen hij raadpleegde en hoe hij de notities van zijn grootvader verweefde met eigen onderzoek. Die transparantie geeft het boek een bijzondere geloofwaardigheid: het leest als een roman, maar voelt als een getuigenis.

Een roman die lezers raakt

Proeflezers en vroege lezers reageren opvallend emotioneel. Isabelle, één van hen, schreef:

“Vandaag uitgelezen. Geëindigd in tranen. Respect. Voordien interesseerde een oorlogsboek mij niet echt zo… Maar wat een prachtig boek is dit. Ik ben erdoor gezogen. Geëmotioneerd, spanning, verdriet, humor, liefde, verlangen… prachtig! Een grote proficiat. Ik hoop dat het erkend wordt voor wat het is: een topboek.”

Die erkenning kwam er: de StoryLand Award 2025 en het daaropvolgende succes bewijzen dat Gevangene 17683 niet alleen een familie-erfenis is, maar ook een roman die een breed publiek weet te raken.

Waarom dit boek blijft hangen

• Omdat het een oorlogsverhaal vertelt dat niet draait om heldendom, maar om menselijkheid.

• Omdat het de stem van een grootvader bewaart die anders verloren dreigde te gaan.

• Omdat het toont hoe herinneringen kunnen verdwijnen, maar ook onverwacht kunnen terugkeren.

• Omdat het geschiedenis koppelt aan emotie, en onderzoek aan verbeelding.

Gevangene 17683 is een roman die je meeneemt, vasthoudt en nog lang nazindert. Een boek dat niet alleen gelezen wordt, maar gevoeld.