Een tragikomische kijk achter de schermen van de kinderopvang
Lannoo
%3Aformat(png)&w=3840&q=90)
Antwerpen
Een tragikomische kijk achter de schermen van de kinderopvang
Dietlinde Willockx signeert!
Wat bezielt iemand met een goedbetaalde kantoorjob om een jaar in een crèche te gaan werken? Pedagogisch onderzoeker Dietlinde Willockx verruilde haar bureau voor een speelmat. Van dichtbij ontdekte ze waar het systeem vastloopt.
Heel wat studies bevestigen het: baby's knuffelen wekt oxytocine op, het gelukshormoon. Zou dat betekenen dat kinderbegeleiders de gelukkigste mensen ter wereld zijn? Ze hebben de keuze uit heel veel baby's, soms zelfs achttien tegelijk, te verdelen onder drie collega's.
Dietlinde Willockx
Tussen groentepapjes en registratie-apps tekent Willockx een scherp portret van het leven in het kinderdagverblijf en wie dat draaiende houdt. Ze verweeft haar ervaringen met verhalen van kinderbegeleiders en ze kijkt verwonderd naar baby's en peuters. Die dagelijkse realiteit toetst ze aan een toondoof beleid en stapels adviezen over de eerste duizend dagen.
Met haar boek wil ze dat beleid en de negatieve clichés doorbreken. Want waarom wil haast niemand nog voor onze kinderen zorgen? En wat kunnen we daar samen aan veranderen?
OVER DE AUTEUR
Dietlinde Willockx publiceerde als literatuurwetenschapper Boom, roos, vis (2009) en schreef poëziekritieken. Sinds 2011 doet ze aan de Karel de Grote Hogeschool Antwerpen onderzoek naar kinderopvang. Daar coördineert ze nu het onderzoekscentrum Pedagogie in Praktijk. In 2024–2025 werkte ze als kinderbegeleider. Zij is de auteur van Kruipen, stappen, vallen.