%3Aformat(png)&w=3840&q=90)
Antwerpen
Twee gezichten van hoop in de psychiatrie: Mathieu Vandenbulcke en Stephan Claes
Als het over mentaal welzijn gaat, hebben we het al snel over wat er misloopt: over wat we moeten vermijden, over wat niet lukt, over wanhoop. Maar focussen op wat hoopvol en positief is, geeft perspectief. Kan ouder worden ook iets zijn om naar uit te kijken? En wat heeft psychisch lijden vandaag nodig om niet in wanhoop te verzanden, maar net in hoop?
Stephan Claes buigt zich over de vraag waarom we vandaag meer dan ooit nood hebben aan hoop, en hoe we die aan elkaar kunnen bieden. Tegenover een samenleving die mensen steeds meer op zichzelf terugwerpt, pleit hij voor verbondenheid als eerste stap uit psychisch lijden.
Mathieu Vandenbulcke brengt een frisse, positieve blik op ouder worden. Hij toont hoe je met mildheid, betrokkenheid en veerkracht richting kunt geven aan deze levensfase. En hoe oud worden vooral iets is om hoopvol naar uit te kijken, niet om te vrezen.
Twee gezichten van dezelfde overtuiging: dat hoop, op elke leeftijd en in elke vorm van lijden, het verschil maakt.